başımıza gelenler;
kanımızı donduruyor belki!
belki, hayatımızda ilk defa nefreti hissettik!
hissettiklerimiz, bizi terk etmeye, gitmeye sürüklüyor belki!
belki, güvensizliğimiz kendimize kadar vardı!
ama bizim cesaretimiz de vardı!

cesaretimizi;
durağanlığımızın,
güvensizliğimizin,
nefretimizin,
kızgınlığımızın,
önüne koymadan, inatla cesur olmadan,
sadece ölebiliriz!
çürüyerek ve bir leş gibi kokarak ölebiliriz!

oysa bizim inatla yaşamamız gerek
cesaretle!..